• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
  • https://www.facebook.com/groups/annebabaokulu
  • https://api.whatsapp.com/send?phone=+905327001004
  • https://www.instagram.com/matematikkafe
TRANSLATE
DESTEK OL
ÜYELİK GİRİŞİ
REKLAM ALANI-1

MATEMATİK DÜNYASI
EĞLENCELİ MATEMATİK
OKUL BAŞARISI
PSİKOLOJİ
SİTE HARİTASI
ZİYARET BİLGİLERİ
Aktif Ziyaretçi23
Bugün Toplam1551
Toplam Ziyaret2338828
Betül Arıkanlı
betul9059@gmail.com
Y KUŞAĞI ÇİLESİ
06/02/2024

Bizler arada kalmış nesil, Y kuşağı. Bizim ebeveynliğimiz ile anne babalarımızın ebeveynliği arasında ne çok fark var hiç düşündünüz mü?

 Çocukluğumu hatırladığımda ilk aklıma gelen şey can sıkıntısı. Can sıkıntısından patlardım, zaman sonsuz ve o zamanı bir şekilde doldurmalısın ama ne şekilde? Henüz internet icat edilmemiş, televizyonda çok az kanal var ve onlar da çocuklara yönelik programları, çizgi filmleri sabahında 7.00'sinde oynatıyor. Sırf o çizgi filmleri izlemek için sabahın köründe uyanırdık. Sonra haber saati yine yapacak bir şey kalmadı.

 İnternet de yok ki oradan kitap okuyalım, araştırma yapalım, oyun oynayalım. Bir şeyi merak etsek arama motoru yok, ansiklopediler var onları kurcala, aradığın kelimenin anlamını bulmak bile uzun bir iş.

 Öyle her şey böyle bolluk içinde değil. Birkaç kıyafetle yazı geçirirdik. Şimdiki çocuklar ve gençler gibi kombin bilmezdik, sıcak tutup tutmaması önemliydi. Kışlar da kıştı çünkü çocuk boyunda karlar yağardı. Ama ne dışarıda oynardık, gece yarısına kadar sokakta oynar, hiç kötülük düşünmez güler, eğlenirdik.

 Dizlerimiz hep yaralı olurdu, çünkü sokaktaydık, hayatın içindeydik, düşmek kalkmak rutinimizdi. O kadar canlıydı ki hayatımız ister istemez şimdiki kuşağa üzülüyoruz. Sanal bir dünya çünkü yaşadıkları, kanlı canlı değil.

 Biz çocukken anne ve babalarımızın gözüne girmeye çalışırdık. Şimdi kendimiz ebeveyn olduk ama çocuklarımız bizim gözümüze girme derdinde değil, biz onları mutlu etme derdindeyiz.

 Eskiden ailemiz bir yere misafirliğe götürürdü bizi, orada sıkılsak da ağlasak da umursamazlardı. Kendi keyifleri ne zaman yeterse o zaman kalkarlardı. Şimdi çocuk bunalınca oradan hemen kalkılıyor. Zaten eşe dosta gitmek yerine çocukların daha memnun kalacağı AVM oyun alanları ya da park tarzı yerlere gidiliyor.

 Y kuşağının çocukken sesi çıkamadı. "Büyüklerin sözüne karışma" dendi, şimdi bir çocuk konuşmaya başlayınca bütün yetişkinler susup onu dinliyor.

 Y kuşağına öğretmeni bağırdı, çağırdı, sıra dayağı diye bir kavram vardı yahu. Bir kişi hata yapsa tüm sınıf dayak yerdi. Ama şimdi bir öğrenciyi uyarsan psikolojisi anında bozuluyor.

 O doğru bu yanlış demiyorum. Elbette zamanın bir ruhu vardır. İnsanlık değişiyor, gelişiyor. Sadece Y kuşağının bir ferdi olarak düşündükçe içim sızlıyor, bizim günahımız neydi? Çocukken anne babamızı mutlu etmeye çalıştık, büyüdük şimdi de çocuklarımızı mutlu etmeye çalışıyoruz. Peki bizi kim mutlu edecek?

Betül Arıkanlı



303 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

ÖZ SAYGI - 18/01/2024
ÖZ SAYGI
HERKESİN GİTTİĞİ YOL - 29/12/2023
HERKESİN GİTTİĞİ YOL
NARSİST MAĞDURLARI - 10/12/2023
NARSİST MAĞDURLARI
İNSANLARI İYİ VE KÖTÜ DİYE AYIRMAK - 28/11/2023
İNSANLARI İYİ VE KÖTÜ DİYE AYIRMAK
EMEK - 16/11/2023
EMEK
İÇERİDE PARTİ VAR - 02/11/2023
İÇERİDE PARTİ VAR
DEPRESYON SANA GELİYORUM - 17/10/2023
DEPRESYON SANA GELİYORUM
BİR NEFES - 02/10/2023
BİR NEFES
BOŞANMA ÜZERİNE - 17/09/2023
BOŞANMA ÜZERİNE
 Devamı